روغن ترمز مخصوص دنا

روغن ترمز مخصوص دنا

روغن ترمز با سطح کیفیت  Dot .۴  و حجم ۰٫۴۸ معمولی و ۰٫۵۲ ABS  مخصوص دنا می باشد.

روغن ترمز مایع ویژه ی انتقال نیروی هیدرولیکی برای اعمال فشار برلنت ترمز می باشد.

دما در سیستم ترمز گیری تغییرات زیادی را به خود می بیند که روغن ترمز باید بتواند در تمام این شرایط کارایی خود را حفظ کند و قـطعات داخـلی سـیستم را دچار خوردگی وصدمه های فیزیکی نکند. روغـن ترمز از جـمله روغـن های غـیر نفتی می باشد . در سـیستم ترمز نباید از روغن های نـفتی استفاده شود که این کار باعث خـرابی آب بندها ( کاسه نمد ، اورینگی و … ) می شود ودر نهایت منجر به نشت روغن و از کار افتادگی سیستم خواهد شد.

زمان و نحوه ی بازدید از مخزن روغن ترمز خودرو

  • تذکر هر روز یک بار باید سطح روغن در مخزن روغن ترمز بازدید گردد.
  • خودرو را در روی یک سطح صاف پارک نمائید.
  • درپوش منبع روغن ترمز را قبل از باز کردن آن تمیز کنید.بعضی از درپوش‌ها به وسیله پیچ در جای خود بسته میشوند.در بعضی از مدل‌های جدید مخزن روغن ترمز از مواد پلاستیکی ساخته شده و دارای درپوش پیچی میباشد. درپوش را باز کنید.درانجام این کار دقت نمائید باعث افتادن و یا پاره شدن لاستیک دیافراگم زیر آن نشود . از ریختن و یا تماس روغن ترمز با قسمت‌های رنگ شده بدنه خودرو نیز جلوگیری کنید،زیرا این روغن باعث خوردگی رنگ میشود.
  • ارتفاع سطح روغن ترمز در سیلندر اصلی باید در حدود۶میلی متر پائین تر از لبه بالای آن باشد.
  • در صورت نیاز به افزودن روغن،فقط از روغن ترمزهای مرغوب استفاده نمایید.روغن ترمز باید تازه باشد.زیرا روغن ترمز فاسد و کهنه باعث خوردگی و تخریب سیستم مدارترمز میگردد.
  • اطمینان از صحت قرار گرفتن درپوش سیلند ترمز و لاستیک دیافراگم ، در محل مناسب خود،در صورت پائین رفتن ارتفاع سطح روغن در سیلندر ترمز ، باید سیستم ترمز را از نظر نشتی مورد بررسی قرار داد . لازم به ذکر است که پائین رفتن سطح روغن در سیلندر ترمز در نتیجه سائیده شدن تدریجی لنت‌های ترمز میباشد . نزول سطح روغن به مقدار ۳ میلی متر پس از طی حدود۱۷۰۰کیلومتر قابل پیش بینی میباشد

روغن ترمز میتواند رطوبت هوا راجذب نماید.در اثر این کار میزان کیفیت و کارآیی آن کاهش یافته وباعث زنگ زدگی سیلند ترمز در مدار داخلی سیستم ترمز میگردد.برای جلوگیری از این کار ، درپوش سیلندر اصلی ترمز را بلافاصله پس از بررسی‌های لازم در جای خود قرار دهید.

چرا باید روغن ترمز تعویض شود؟

روغن ترمز از موارد مهم مورد بحث در محافل فنی خودرویی است، زیرا بسیاری از مردم نمی‌دانند که چرا باید روغن ترمز را عوض کرد؟ آیا می‌دانستید که به طور میانگین راننده ای که ۱۰,۰۰۰ تا ۱۵,۰۰۰ مایل را در سال طی می‌کند حدود ۷۵,۰۰۰ دفعه از پدال ترمز استفاده می‌کند؟ یکی از نظر سنجی هایی که در مرکز مراقبت های خودرویی در آمریکا انجام شد، نشان داد که نیمی از رانندگان ایرادات احتمالی ناشی از سیستم ترمز را به عنوان خطرناکترین تهدید برای خودشان می‌دانند، به طور متوسط نیمی از خودروها و کامیون های سبک در آمریکا برای ۱۰ سال یا بیشتر هرگز روغن ترمز خود را عوض نکرده اند. در بسیاری از کشورهای اروپایی بازرسی دوره ای روغن ترمز از ضروریات است و نیمی از خودروها تست هایی را به طور مرتب انجام می‌دهند. اینها می‌تواند دلایل خوبی باشد برای تعویض به موقع روغن ترمز.

تعویض روغن ترمز می‌تواند از تعمیرات احتمالی بعدی جلوگیری کند!

بسیاری از متخصصان توصیه مؤکدی بر تعویض هر ساله و یا هر ۲ سال یک بار روغن دارند تا بتوان از تعمیرات سنگین دیگر جلوگیری نمود. دلیل آنها هم بر این اساس است که روغن ترمز با پایه گلیکول در طی کارکردش، آلودگی ها و رطوبت سیستم را در خود جذب می‌کند. مایع، رطوبت را از بین درزهای میان لوله های پلاستیکی جذب می‌کند، به خصوص نشتی های گذشته و جاهایی که ممکن است از قبل در معرض هوا قرار گرفته باشند نیز، بسیار مهم است؛ از طرفی مشکل نشتی به طور واضحی در آب و هوای مرطوب تشدید خواهد شد. پس از گذشت یک سال از سرویس، روغن ترمز به طور متوسط دارای ۲ درصد آب می‌شود و پس از گذشت ۱۸ ماه سطح نشان دهنده می‌تواند تا سه درصد افزایش پیدا کند و پس از چند سال از آخرین سرویس، بعید نسیت که ۷ تا ۸ درصد از مایع شما آب باشد! یک نظر سنجی سازمان ترافیک آمریکا نشان داد که روغن ترمز در ۲۰ درصد از ۱,۷۲۰ وسیله نقلیه به طور نمونه دارای ۵ درصد یا بیشتر آب بوده است!زمانی‌که میزان رطوبت و آلودگی ها افزایش پیدا کند، تاثیر بسزایی بر روی نقطه جوش مایع می‌گذارد. یک روغن ترمز نو با استاندار DOT3 خشک (بدون هیچ رطوبتی) نقطه جوشش حداقل ۴۰۱۱ درجه فارنهایت است و در مقابل، یک مایع مرطوب (اشباع شده از رطوبت) دارای نقطه جوشی حداقل کمتر از ۲۸۴۴ درجه است. بیشتر روغن های آکبند و نو DOT3 برای تامین اطمینان دارای نقطه جوشی در بازه ۴۶۰ تا بالای ۵۰۰ درجه هستند. فقط یک درصد آب در روغن می‌تواند درجه نقطه جوش مایع را تا ۳۹۶ درجه بکاهد؛ به همین نسبت ۲ درصد ۳۲۰ درجه و ۳ درصد آب تا ۲۹۳ درجه که طبق استاندارد DOT و تولیدکنندگان قطعات اصلی خودرو OEM می‌تواند بسیار خطرناک عمل کند. روغن ترمز DOT4 هم که دارای نقطه جوش مینیمم بیشتری است (نقطه خشک ۴۴۶ درجه و مرطوب ۳۱۱ درجه فارنهایت است) و در نتیجه دیرتر در رطوبت نفوذ می‌کند و سه درصد آب در آن می‌تواند تا ۵۰ درصد نقطه جوش را کم کند. با توجه به اینکه سیستم های ترمز جلو محرک امروزی با لنت های نیمه فلزی بطور چشمگیری داغ تر از خودروهایی که چرخ عقبشان محرک است، می‌باشند (‌یعنی در واقع ترمز خودروهایی که محرک جلو هستند، علاوه بر اینکه باید چرخی با دور بیشتر را متوقف کند باید بار انتقال وزن عقب به جلو را هم با نیروی ترمز بیشتر جبران کند). ترمزهای داغ تر نیازمند روغن با دامنه گرمایی بیشتر هستند، زیرا گرمای بیشتری دریافت می‌کنند. همانطور که قبلا گفته شد، روغن ترمز در خودروهای امروزی بسیار نقش پر اهمیتی را ایفا می‌کنند. جبران سطح مایع مخزن با رطوبت های دریافت شده از سیستم، خطر بروز مشکل را افزایش می‌دهد؛ زیرا می‌تواند حجمی از بخار را در شرایط بسیار داغ بوجود آورد. بخار می‌تواند مایع را جابه جا کرده و قابلیت تراکم را در آن زیاد کند. در نتیجه زمانی که شما پدال را می‌فشارید، ممکن است خودرو همچنان به حرکت ادامه بدهد بدون اینکه فشار موثری در سیستم داشته باشید! علاوه بر مشکلات امنیتی، روغن دارای رطوبت می‌تواند موجب زنگ زدگی و خوردگی در  کالیپر ترمز، مجاری عبوری، سیلندر چرخ، سیلندر اصلی، لوله های فولادی و مدولاتور ABS نیز گردد.

مشکلات ترمزی که مربوط به روغن ترمز می‌شوند

بارها و بارها ما در مورد تصادفاتی شنیده ایم که دلیل اصلی آنها مشکلات غیر قابل توصیف ترمزی بوده است. هنگام بازدید ترمزها مشکل مکانیکی ظاهر نشده است، سطح مایع نرمال است، لنت ها طبق مشخصات کارخانه استاندارد هستند، سیستم هیدرولیک به نظر خوب کار می‌کند و پدال هم به خوبی و صلابت خود کار می‌کند. تا اینکه ترمزها در یک سانحه تصادف اولین عامل بروز مشکل تشخیص داده می‌شوند؛ چرا؟ زیرا چیزی دمای ترمزها را بالا برده و داغی بیش از حد باعث جوشیدن مایع شده است! درحالیکه یک عامل ساده دلیل اصلی این ماجرا بوده است. راننده با وجود عدم آزاد کردن ترمز دستی شروع به حرکت کرده و باعث افزایش دمای لنت ها شده، در نتیجه دمای روغن ترمز هم بیشتر شده و در پایان عدم عملکرد به موقع ترمزها را شاهد بوده ایم. این تنها نمونه ای از اتفاقاتی ساده اما سرنوشت ساز است که موجب تصادف می‌شوند. انواع دیگری از عیب های پیش آمده مانند این، ناشی از به جوش آمدن روغن ترمز بوده است که در هر شرایط رانندگی کل سیستم ترمز را تحت تنش قرار داده است، مانند: کشیدن ترمز دستی و یا فشردن پدال بطور ناگهانی و تحت یک حالت عصبی از سوی راننده و یا دیگری، رانندگی در جاده های کوهستانی، یدک کشیدن یک تریلر و یا خودروی دیگر و یا رانندگی در شرایط سخت.

تست روغن ترمز

به تنهایی و از روی ظاهر نمی‌توان کیفیت روغن را تشخیص داد (حتی اگر انبوهی از آلودگی ها و ذرات را به خود جذب کرده باشد و یا رنگش قهوه ای باشد). برای همین روغن باید تست شود و در غیر اینصورت به کلی عوض شود. سه راه برای تعیین وضعیت روغن وجود دارد که البته در ایران متاسفانه این گونه تست ها از سوی مکانیک ها و کارشناسان رایج نیست.

راه اول استفاده از یک رفرکتومتر (Refractometer) است که با تغییر و عبور جهت نور به روشنی می‌تواند مقدار آلودگی ها را در مایع نمایان کند. یک قطره از روغن در تستر ریخته می‌شود، سپس نور را در آن انداخته و مقدار مواد زائد را می‌خواند. دقت این تستر بسیار بالا است و می‌تواند میزان آلودگی ها (رطوبت) و نقطه جوش مایع را معلوم سازد.

روش شیمایی با استفاده از نوار: این روش تست توسط سیستم فونیکس ساخته شده و Strip Dip خوانده می‌شود و می‌تواند میزان مواد خورنده مایع را نمایان سازد؛ مواد شیمیایی موجود در روغن در اثر واکنش با نشان دهنده مسی، سبب تغییر رنگ نوارهای تست و تعیین وضعیت روغن می‌شوند. وقتی که نمایانگر مسی به ۱۰۰ می‌رسد، نشان می‌دهد که مقدار رسوبات نزدیک به پایان انقضای عمر کاری خود است و اگر این مقدار ۲۰۰ و یا بیشتر بود، باید حتما روغن تعویض شود.

تستر الکترونیکی: این تستر دقیقا مقدار نقطه جوش را اندازه گیری می‌کند و تنھا در یک دقیقه کاملا کالیبره می‌شود. اگر نقطه جوش به مرز خطر رسیده باشد، تعویض را پیشنھاد می‌کند.

مایع ترمز

مایع ترمز یا در اصطلاح عامیانه، روغن ترمز توسط بیشتر رانندگان امروزی مورد بی توجهی قرارگرفته و باوجود اهمیت حیاتی آن متاسفانه بسیاری از رانندگان و حتی تعمیرکاران لزومی به تعویض آن نمی بینند. مایع ترمز در سطوح کیفی خاصی تولید می شود و بر اساس کد استانداردی که از سوی اداره حمل و نقل آمریکا برای روغن ترمزها تعیین شده سه نوع روغن ترمز DOT4 ،DOT5 و DOT3 در وسایل نقلیه مورد استفاده قرار می گیرد.

شماره DOT بزر گتر نشان دهنده بالاتر بودن دمای جوش روغن ترمز و در نتیجه کیفیت بهتر و تحمل بیش تر آن است. روغن ترمز DOT3 بر پایه ترکیبات پلی الیفاتیک با نقطه جوش حداقل ۳۶۹ درجه فارنهایت، DOT4 بر پایه استربورات با نقطه جوش حداقل ۴۱۴ درجه فارنهایت و DOT5 متشکل از پلی دی متیل سیلوکسان بر پایه سیلیکون یا نقطه جوش حداقل ۴۶۸ درجه فارنهایت است. از میان استانداردهای ذکرشده، انواع DOT3 و DOT4 تقریبا عملکرد مشابهی دارند، ولی نقطه جوش DOT4 بالاتر است. اما DOT5 کاملا با این دو متفاوت بوده و جاذب رطوبت نیست و فقط باید در سیستم هایی استفاده شود که لاستیکها و درزبندی ها با آن سازگار باشد، زیرا در غیر این صورت سیستم دچار خوردگی و نشتی خواهد شد.

میانگین دمای جوش مایع ترمز پس از سه سال کار کرد، به دلیل جذب رطوبت، تا حد خطرناکی پایین می آید. بسیاری از کارشناسان بر تعویض مایع ترمز هر یک یا دو سال یک بار بر حسب شرایط کارکرد خودرو تاکید دارند منطق آنها بر پایه این واقعیت است که مایع ترمز با پایه گلیکولی، رطوبت واردشده به سیستم را جذب می کند و مایع ترمزی که رطوبت را جذب کرده باشد باعث ایجاد ترک های میکروسکوپی در سیستم ترمز و نهایتا نشتی و ورود هوا می شود. این مشکل در مناطق آب و هوایی مرطوب بیشتر مشهود است. مایع ترمز خودروها فقط بعد از یک سال، به طور میانگین دو درصد رطوبت جذب می کنند؛ بعد از ۱۸ ماه سطح الودگی می تواند بیش از سه درصد شود و پس از چند سال آلودگی مایع ترمز به هفت تا هشت درصد رطوبت می رسد. افزایس میزان رطوبت سبب ایجاد حبابهای ریز در مایع ترمز می شود. بررسی ها نشان می دهد که سیستم ترمز چرخهای جلوی خودرو که خطوط انتقال نیمه فلزی دارند، گرمای بیشتری نسبت به چرخهای عقب تولید می کنند؛ این دمای بالا نیازمند مایع ترمزی است که بتواند آن را تحمل کند.

این نوع سیالات چون پایه گلیکولی دارند، خاصیت جذب آب و رطوبت در آن ها وجود دارد تا بتوانند رطوبت موجود در سیستم را جذب کنند و مانع پوسیدن سیستم ترمز و از بین رفتن مدارها شوند اما هر ماده ای که چنین قابلیتی دارد بالاخره به نقطه اشباع هم می رسد و در این زمان رطوبتی که وارد سیستم می شود برای روغن ترمز قابل جذب نیست و این رطوبت ممکن است در قسمت های مختلف سیستم جمع و باعث بروز اشکال شده و بعد از مدتی باعث فاسد شدن روغن ترمز شود. در آن صورت دمای جوش روغن پایین آمده و در شرایطی که ترمزهای پی در پی یا شدید گرفته می شود روغن ترمز به جوش می آید و باعث به اصطلاح خالی شدن ترمز می شود. بنابر این توصیه می شود روغن ترمز حداقل هر دو سال یک بار و یا ۶۰۰ هزار کیلومتر به طور کامل از سیستم تخلیه و تعویض شود.

🔧در صورتی که در تهران هستید و خود نمیتوانید انجام دهید با ما تماس بگیرید تا در اسرع وقت برای شما انجام دهیم🔧

⚠ تـذکـرات ⚠

⚠در هنگام کار با روغن ترمز حواستان باشد روی بدنه خودرو نریزد که باعث تخریب جدی رنگ می شود.

مدیر سایت
با ما باشید!

مدیر سایت

با دنا سواران در شبکه های اجتماعی نیز همراه باشید at کانال تلگرام ما
در اینیستاگرام - فیسبوک - سروش-...... نیز با شما هستیم
مدیر سایت
با ما باشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *